The Drawing and The Space

Promotoren: Jo Van Den Berghe – Thierry Lagrange

Deze masterproef is gelinkt aan de onderzoeksgroep The Drawing & The Space (https://architectuur.kuleuven.be/departementarchitectuur/english/research/onderzoeksgroepen/the-drawingand-
the-space / http://thedrawingandthespace.info/).

Drawing and space share a common history, and all along these historical lines—that reach as far as today—strong dependencies between the drawing and the space exist, which appear to make them inseparable, both in the conception and in the observation and understanding of space. In designing, looked at from a historical perspective, space is often that which drives designers to drawing, whereas drawing is often that which leads to new spaces. Innovative ways of drawing have led to innovative concepts of space. The urge for the latter has often instigated the quest for the former. This co-existence of both entities—the drawing and the space— requires intense collaborations that lead to crosspollinations, and this constitutes the base of this research environment. We believe that bringing these together may deeply change our view on this research landscape, and further expand it.

De architectuurtekening en de analoge ruimte worden ook onderzocht in hun historische context, waarbij het belangrijk is dat iedere student zijn/haar relevante/noodzakelijke historische referenties in het onderzoek naar binnen brengt en hiervoor een geschikte literatuurlijst samenstelt en behandelt.

Via dit onderzoek neemt de student in deze masterproef een duidelijk standpunt in het spanningsveld tussen de architectuurtekening en de analoge ruimte en gaat hiermee op zoek naar zijn/haar eigen critical reflective practice, en meer algemeen naar betekenisvolle onderstromen/tegenculturen door middel van het ontwerpen van nieuwe architectuur-proposities, door de haalbaarheid van deze proposities te bewijzen (het materialiseren en anatomiseren ervan in hun contexten) en door deze zorgvuldig te situeren in de architectuurdiscipline. Van deze masterproef kan een aanzienlijke impact uitgaan omdat deze nieuwe praktijken als een reeks ‘vervolgpraktijken’ infiltreren naar het hart van de discipline.

Het geheel (o.a. ook de intieme dialoog met de context), het architectuurfragment (de strategische tussenschaal) en het architectuurdetail zijn de drie schalen waarop de student oordeelkundig zal opereren in dit ontwerpend onderzoek. Deze drie schalen worden geïntegreerd onderzocht doorheen het volledige proces met alternerende accenten op één van deze schalen. De architectuurtekening, en zeker de verticale doorsnede, zal als specifiek en discipline-eigen instrumentarium een centrale plaats innemen in de onderzoeksmethode van deze masterproef.

Presentatie

Programma en context zijn vrij door de student te bepalen, maar zal voortkomen uit een zorgvuldige analyse van mogelijkheden, waarover zal worden gedebateerd in de ontwerpstudio. De studio-werking is gebaseerd op een dialogale high trust-samenwerking tussen student en promotor die


verder wordt ingebed in een netwerk met de co-promotor en de eventuele mentor. De studio-setting resulteert op deze manier in een netwerk waarbij verschillende actoren worden betrokken. Dit netwerk vormt een interdisciplinaire Community of Practice waarin de student kan komen tot een betere

ordening van zijn/haar onderzoeks- en ontwerphandelingen, en waarin de individuele processen preciezer worden gevoed en gecalibreerd. De student krijgt structureel de tijd om zijn/haar onderzoeksproblematiek te formuleren, als voorafspiegeling (projectie) van de eigen toekomstige praktijk. Dat maakt dat deze zoektocht, dit proces een substantieel deel is van de finale output. De student wordt in dit proces begeleid via verschillende methodes en oefeningen, zoals: Case-Issue-Method, Matrix Method, Self Observation, Memo Writing, …