On continuity and identity: Battudo Bench

Master studio: 1ste semester op ambachten, 2de semester op locatie, nu scholen herbouw Nepal.

 

Ongeveer honderd jaar geleden kwamen mensen in de mogelijkheid om hun kennis, hun grondstoffen en ook zichzelf over de hele planeet te transporteren. In dit proces van globalisering verwees het rijke Westen het traditionele – dat per definitie lokaal is – naar het museum en verloor het zijn verbinding met het alledaagse leven. ‘Traditie’ werd ‘erfgoed’. In verschillende ontwikkelingslanden (zoals Nepal, Indië waar deze masterstudio zich momenteel afspeelt) doet er zich op dit ogenblik een gelijkaardig proces voor. Vooruitgang wordt er gelijkgesteld aan een zo groot mogelijke assimilatie met het Westen en gaat daardoor ten koste van de eigen traditie.

Deze studio onderzoekt hoe er een continuïteit kan gecreëerd worden in de overdracht van oude kennis, zowel op narratief als op technisch vlak. Niet uit nostalgie, maar omdat deze kennis -mits ze geactualiseerd wordt- duurzame scenario’s aanreikt om met actuele noden om te gaan.

Paper: Wicker & Weaving: Van elementair bouwelement, naar decoratief textiel (Groep Xynthia Garrein, Hanne Stragier, Céline Lambrechts)

Paper: Metallurgie (Groep Annebelle Ral, Claire Huygens, Dries Verbeckmoes)

Paper: Gestampte aarde: Een oeroud bouwmateriaal dat mensen verbindt  – Battudo Bench (Groep Asselman Genti, Deklerck Andreas, Libbrecht Miguel)